سعادت

می گوید؛
- کجایی؟

می گویم؛
- همین جا ...

می گوید؛
- نمی بینمت...

می گویم؛
- چه خوب ،یک عمر تلاش کردم دیده شوم، و راه به جایی نبردم حالا بی آن که هیچ تلاشی کنم ،دیده نمی شوم ، چه سعادتی!

می خندد؛
- خدارو شکر...

می گویم؛
- خدارا شکر،شاید درسایه ماندن برایم راهگشا تر باشد...

می گوید؛
- شاید، راه درست همین است،چه می دانیم...