چراغ

تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید

تو یکی نهای هزاری تو چراغ خود برافروز

که یکی چراغ روشن ز هزار مرده بهتر

که به است یک قد خوش ز هزار قامت کوز

کوز= کوژ ،کج

مولانا